Woorden

We zijn met onze vierjarige kleinzoon op bezoek in zijn nieuwe klasje. Hij is onder de indruk van het grote houten winkeltje, met diverse koopwaren en een heuse kassa. Vol overgave tikt hij op de toetsen als wij braaf ons mandje met appels en broodjes komen betalen. Hij krijgt er niet genoeg van.

Een meisje kijkt het een poosje aan en gaat dan subtiel vlak naast hem zitten, achter de kassa. ‘Ik wil ook’, zegt ze zachtjes.
‘Dat meisje mag nu wel eens, hè?’ fleem ik. ‘Jij hebt er al lang mee gespeeld.’
Kleinzoon blijft onverstoorbaar zitten. ‘Samen spelen, samen delen!’ roept hij opeens luidkeels. Die slogan leerde hij in zijn vorige klasje. Het meisje probeert vergeefs met een vinger op een kassatoets te duwen.

Ik onderdruk mijn lach en leg kleinzoon uit dat ‘samen delen’ nu precies betekent dat hij op moet schuiven. Hij doet het, al is het niet van harte.

Vaste formuleringen zijn een toeverlaat in ons leven. ‘Alstublieft, dankjewel, graag gedaan, alles goed?’ En ook ‘Onze Vader’, ‘God zegene en beware je’ en ‘Vrede met jou’. Alleen is het belangrijk om nooit te vergeten wat ze betekenen. Wat we eigenlijk zeggen als we die woorden uitspreken. Voor kleinzoon én voor mij.

Kolet

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s