Uiteraard

In de klas van kleinzoon speelt de juf met rijmwoorden. Zij gooit een woord in de groep, en de kinderen mogen daarop rijmen. ‘Taart’, zegt ze. Kleinzoon glimlacht fijntjes en pareert met het woord ‘uiteraard’. Hij is vier en vindt niets leuker dan net boven zijn niveau spelen. Aan de lopende band probeert hij met branie woorden en uitdrukkingen uit tot ze helemaal juist zitten. ‘Ik heb de indruk dat de soep lekker is’, zegt hij bijvoorbeeld. Zo leert hij elke dag bij.

Het is een houding die we als gelovigen voortdurend innemen. We spreken met God, ook al zien we hem niet. We gebruiken woorden als genade, vergeving, eeuwig leven, ook al kunnen we nog niet half bevatten wat dat allemaal inhoudt. Maar we doen het met de bravoure van mijn kleinzoon: als je het zegt, wordt het al een beetje waar. Door het woord te gebruiken, wordt het echt. Zo groeien we langzaam in die nieuwe werkelijkheid, tot we er helemaal deel van uitmaken.

Je moet ergens beginnen. Ook al gaat er nog heel veel boven ons petje. Misschien vindt God ons soms net zo schattig als hij ons bezig hoort als ik mijn kleinzoon. Want hij houdt van ons. Uiteraard.

Kolet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s