Wisselen

Ik lees mijn kleinzoon een grappig verhaal voor over een draak en een prinses. De prinses houdt de draak gevangen en laat hem in zijn eentje alle vervelende huishoudelijke klusjes doen. Uiteindelijk ontsnapt de draak en vliegt weg naar de bergen.

Kleinzoon fronst zijn voorhoofd. ‘Dat is geen goed einde’, zegt hij deskundig. ‘Want als er nu soldaten komen, kan de draak de prinses niet meer verdedigen.’

‘Hoe zou jij het verhaal dan laten aflopen?’ wil ik weten.

Daar hoeft hij niet over na te denken. ‘Ze kunnen die klusjes toch samen doen’, zegt hij. ‘De prinses kan afwassen en de draak kan de vloer poetsen. En als ze het beu zijn, moeten ze gewoon wisselen!’ Hij snapt niet dat de auteur van het verhaal dat niet zelf bedacht kreeg.

Kleinzoon levert weer een oplossing voor heel wat problemen. Ben je vastgelopen in je dagelijkse bezigheden? Zie je geen uitkomst meer? Loop je aan tegen een collega die de kantjes eraf loopt of een partner die geen werk ziet? Gewoon even wisselen. Wie weet lukt het dan wel om verder samen te blijven doen. Het is de moeite waard om het uit te proberen.

Kolet

Iftarmee

We zijn uitgenodigd op de iftarmaaltijd, een maaltijd aan het einde van een ramadandag, in een gezin van Turkse origine. De familie is gastvrij en het eten is overvloedig en verrukkelijk.

Moussa is een tengere jongen van bijna twaalf. Zijn mama vertelt vol trots dat hij voor het eerst met de ramadan meedoet. ‘Opeens vindt hij alles lekker’, lacht ze, ‘terwijl hij normaal bijna niets lust.’ Wij lachen mee, want dat herkennen we. Honger is de beste saus, zei mijn oma altijd.

De twee broertjes van vier en zes oefenen ook al een beetje ramadan. Niets eten na schooltijd tot aan de iftar om halftien bijvoorbeeld. Met een centje van papa of mama om het vol te houden, lukt dat best. ‘Ik koop jouw vasten’, heet zoiets. Niet gekker dan als wij onze kinderen een ijsje of wat chips beloven als ze flink hun speelgoed hebben opgeruimd.

Ouders zijn ouders, welke overtuiging ze ook hebben. Ze proberen hun kinderen mee te nemen op de weg die ze zelf goed en zinvol vinden. Met kleine stapjes en aanmoedigingen. Ook al verschilt de manier waarop, de basis blijft hetzelfde.

Kolet